Çocuklar doğduktan sonra bebeklik, okul öncesi, okul çağı ve ergenlik üzere evrelerden geçer. Aileleri de çocukların bu gelişim süreçleriyle irtibatlı olarak tanımlamak mümkündür. Kelam gelimi, çocukları okula giden bir aile için ”Okul çağında aile” tanımlaması yapılabilir. Bu tanımlama bize, ailelerin belirli devirlerde öncelik verdikleri hususları farklı bir kategoride ele alabilme fırsatı verir. Böylelikle o evredeki öncelikli problemleri ve onlara yönelik tahlil yollarını baş karışıklığı yaşamadan anlayabilir ve çözebiliriz.
Bu çerçevede ailelerin hayat evrelerini şu halde ayırabiliriz.
Bebek aile
Bu durum gebelikle başlar, çocuğun 5 yaşına gelmesine dek sürer. Bilhassa annenin ilgisi bebeğe yöneldiğinden erkek kendini ihmal edilmiş hisseder, bayan da çocuğun kendisini konuta bağladığını ve kocasının gözünün dışarıda olabileceğini düşünür. Anne, baba ve çocuktan oluşan bu aile üçgeninde duygusal dengeyi sürdürmek ve çocuğun gelişimi için gerekli ortamı sağlamak için eşlerin birbirlerine karşı empatik davranmaları gerekmektedir.
Okul öncesi periyotta aile
Çocuğun okula başlayacağı devirdir. Bu periyotta aile çocuğun gelişimi ile ilgilidir. Çocuğun gelişmesinde ailenin öteki bireylerinin problemlerle gayret ederken gösterdiği yansılar aile içindeki bağlantısı tesirler.
Okul çağında aile
Çocuğun okula başlamasından ergenlik devrine kadar sürer. Çocuk okula sarfiyat, anne ise çalışmaya dönerek konut bayanı sendromundan kurtulabilir. İlgi alanları farklılaştığından aile sistemini korumak zorlaşır. Çift açık ve dürüst davranır, sorun tahlilinde kaçamak yollara başvurmadan meseleye odaklanırsa, evlilik daha sağlamlaşır.
Erişkin aile
Bu periyot gecin aileden kopuşunu içerir. Bu kopuş tıpkı vakitte yeni bir başlangıçtır. Çiftin hayatında, çocukların aileden ayrılmasıyla bir yalnızlık baş gösterir. Erkekte cinsel istek azalması, bayanda fizikî kasvetler ve hormonal sorunlar baş gösterir. Bu periyotta eşler yeni ilgi alanlarına ve arayışlara yönelebilirler.
