Akrep hikayesi
Hintli bir adam suyun içinde zar güç ilerlemeye çalışıyormuş. Bu sırada yanına bir Akrep yanaşmış. Adam akrebi kurtarmak istemiş ve parmağını ona hakikat uzatmış. Lakin akrep adamın bu atılımından sonra adamı sokmuş. Hintli adam bu duruma çok şaşırmış lakin yeniden de tekrardan parmağını akrebe gerçek uzatmış. Akrep tekrar adamın parmağını sokmuş.
Bu olayı gören diğer bir adam kendisini daima sokan bu akrebi kurtarmaktan vazgeçmesi gerektiğini söylemiş. Hintli adam buna şu biçimde yanıt vermiş:
-Akreplerin tabiatında sokmak vardır. Lakin ben beşerim. İnsanın tabiatında ise sevmek vardır. Akrebin tabiatında sokmak var diye kendi tabiatımda olan sevmekten mi vazgeçeyim?
Çok mutsuz bir hükümdarın hikayesi
Zamanın birinde hayli varlıklı olan bir kral yaşarmış. Ama bu kral çok mutsuzmuş. Çok uğraşsa da ne var ki asla keyifli olamıyormuş.
Ülkede bulunan bilge bir kişiyi huzura çağırmış ve nasıl keyifli olabileceğini sormuş. Bilge şöyle karşılık vermiş:
-Saygıdeğer hükümdarım şayet mutsuzluktan büsbütün kurtulmayı istiyorsanız keyifli bir adam bulmanız gerek. O adamın gömleğini giydiğiniz vakit memnun olursunuz.
Bunu duyan kral çabucak adamlarına buyruk vermiş ve ülkede memnun bir adam bulmalarını istemiş. Adamları aramış taramış ama keyifli bir adam bulamamış. Hepsinin kendince sıkıntıları ve mutsuzlukları varmış. Adamlar memnun bir adam bulamadan saraya dönerlerken epey eski bir kulübeden şöyle dua edildiğini işitmişler:
-Allah’ım şükürler olsun bugünde karnım doydu, sağlığımda pek yerinde, şimdiye kadar daima rızkımı verdin bu dünya da benden memnunu yok.
Bunu duyan hükümdarın adamları memnun birini buldukları için epey sevinmişler. Çabucak adamın gömleğini almalıyız ve hükümdara götürmeliyiz diye düşünmüşler. Fakat kulübeye girdikleri vakit adamın üzerinde bir gömlek bile olmadığının farkına varmışlar.
Hayat devam ederken beşerler her vakit memnunluğu ararlar. Sahip olduklarıyla yetinmeyip her vakit daha fazlasını isteyen bireyler ise asla keyifli olamaz. Memnunluğu kendi içinde arayan bireyler her vakit keyifli olur.
Hayatın anlamı
Eski vakitlerin birinde bir adam hayatın manasının ne olduğuna takmış kafayı…
Bulduğu hiçbir karşılık ona kâfi gelmemiş ve diğerlerine sormaya karar vermiş.. Ancak aldığı cevaplar da ona yetmemiş. Ancak kesinlikle bir cevabı olmalı diyormuş.. Ve dolaşıp herkese bunu sormaya karar vermiş.. Köy, kasaba, ülke dolaşmış, bu ortada vakit da durmuyor natürel ki …
Tam umudunu yitirmişken bir köyde konuştuğu beşerler ona
-Şu karşı ki dağları görüyor musun, orada yaşlı bir bilge yaşar istersen ona git tahminen o sana aradığın karşılığı verebilir, demişler.
Çok şiddetli bir seyahat sonunda Bilgenin yaşadığı konuta ulaşmış adam. Kapıdan içeri girmiş ve bilgeye hayatın manasının ne olduğunu sormuş .. Bilge “sana bunun karşılığını söylerim fakat evvel bir imtihandan geçmen gerekiyor” demiş . Adam kabul etmiş. Bilge bir çay kaşığı vermiş adamın eline ve içine de silme bir formda zeytinyağı doldurmuş.
– Artık çık ve bahçede bir cins at, tekrar buraya gel… Yalnız dikkat et, kaşıktaki zeytinyağı eksilmesin, şayet bir damla eksilirse kaybedersin..
Adam, gözü çay kaşığında, bahçeyi turlayıp gelmiş. Bilge bakmış evet demiş “kaşıkta yağ eksilmemiş, pekala bahçe nasıldı?”
Adam şaşkın…
– Lakin demiş ben kaşıktan öbür bir yere bakmadım ki…
– Artık tekrar bahçeyi dolaşıyorsun, kaşık yeniden elinde olacak ancak bahçeyi inceleyip gel, demiş Bilge…
Adam tekrar bahçeye çıkmış, gördüğü hoşluklarla büyülenmiş, harika bir bahçedeymiş çünkü… Geri geldiğinde bilge adama “bahçe nasıldı” diye sormuş… Adam gördüğü hoşluklar karşısında büyülendiğini anlatmış. Bilge gülümsemiş “ama kaşıkta hiç yağ kalmamış” demiş ve eklemiş:
– Hayat senin bakışınla mana kazanır. Ya yalnızca bir noktayı görürsün, hayatın akıp sarfiyat, sen farkına varmazsın… Ya da görebileceğin tüm hoşlukların tam ortasında hayatı yaşarsın, akıp giden vaktin mana kazanır… Hayatının manası senin bakışlarında kapalı.
