Psikolog Sare Şen, Anneler Günü yaklaşırken anneliğin daha çok olumlu taraflarının konuşulduğuna dikkat çekerek, annelerin kendilerini geri plana atmasının uzun vadede tükenmişliğe yol açabileceği konusunda ikazda bulundu.
Anneler Günü yaklaşırken anneliğin hoş yanları daha çok konuşuluyor. Meğer bu seyahatin bir de birçok vakit görünmeyen, çok az lisana getirilen bir tarafı var: Zihinsel ve duygusal yük.
Anne olmak yalnızca bir çocuğun fizikî gereksinimlerini karşılamak değildir. Birebir vakitte daima düşünen, planlayan, hatırlayan bir zihinle yaşamaktır.
Gün içinde yapılanlara dışarıdan bakıldığında tahminen çok görünür değildir fakat birçok anne gününü, zihninde şu sorularla geçirir: Ne yiyecek? Okulda nasıldı? Bir şeye üzülmüş olabilir mi?
Ve bu, birden fazla vakit dışarıdan fark edilmez.
“HİÇBİR ŞEY YAPMAMIŞIM ÜZERE HİSSEDİYORUM”
Birçok anne gün sonunda fizikî olarak çok yorulmamış olsa bile, ağır bir tükenmişlik hissi yaşayabilir. Zira yorgunluk her vakit bedensel değildir. Bazen en çok yoran şey, sürekli düşünmek ve sorumluluk hissidir.
Bu yüzden birçok anne kendini şöyle tabir eder: “Bütün gün koşturdum fakat güya hiçbir şey yapmamışım gibi…”
SÜREKLİ “HAZIR” OLMAK
Anne olmak birçok vakit daima hazır olmak demektir: Bir şey olursa ilgilenmek, bir muhtaçlık doğarsa karşılamak, bir his varsa anlamaya çalışmak…
Bu daima “tetikte olma” hali, vakitle zihinsel bir yorgunluğa dönüşebilir. Maalesef birden fazla vakit bu durum normalleştirilir.
KENDİNİ GERİ PLANA ATMAK
Birçok anne, fark etmeden kendi gereksinimlerini ertelemeye başlar. Dinlenmek, yalnız kalmak, yalnızca kendisi için bir şey yapmak… Bunlar daima “sonra” ya bırakılır. Ancak bu “sonra”, birden fazla vakit hiç gelmez.
Bir müddet sonra yalnızca yorgunluk değil, tükenmişlik hissi de ortaya çıkabilir.
BU HİS SIRF SİZE İLİŞKİN DEĞİL!
En değerli noktalardan biri şu: Bu yorgunluk, birden fazla annenin deneyimlediği bir şey. Ancak konuşulmadığı için, birçok kişi bunu yalnızca kendine ilişkin sanır.
Oysa bu durum, anneliğin görünmeyen fakat çok gerçek bir modülüdür.
KENDİNİZE ALAN AÇMAK NEDNE BU KADAR DEĞERLİ?
Anne olmak, kendinden büsbütün vazgeçmek değildir. Bilakis, kendine küçük de olsa alan açabilmek hem sizin hem de çocuğunuz için esirgeyici bir tesirdir. Kısa bir mola, yalnız geçirilen birkaç dakika ya da yalnızca nefes almak… Zihinsel yükü hafifletir.
SON OLARAK…
Anneler Günü yaklaşırken birden fazla vakit annelerin ne kadar güçlü olduğu konuşulur. Ancak bazen güçlü olmak, her şeyi taşımak değil; yorulduğunu fark edebilmek ve bunu kabul edebilmektir.
Anne olmak çok değerli bir seyahat. Lakin birebir vakitte yorucu olması da çok anlaşılır.
Ve tahminen de bu süreçte en çok gereksinim duyulan şey; biraz daha anlaşılmak, biraz daha görülmek…
ÇÜNLÜ BAZEN BİR ANNE İÇİN EN BÜYÜK TAKVİYE, “YALNIZ DEĞİLSİN” HİSSİDİR.
Tüm annelerin Anneler Günü’nü samimiyetle kutluyorum. Kendinize de en az çocuklarınıza gösterdiğiniz kadar şefkat göstermeyi unutmayın.
Psikolog/ Çocuk Gelişim Uzmanı
Sare Şen
